Τι προκαλεί την τριχόπτωση ?

Φαρμακευτικές και Χειρουργικές επιλογές για την αποκατάσταση και διατήρηση του τριχωτού της κεφαλής.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι τριχόπτωσης στους άνδρες και στις γυναίκες. Στους άνδρες όμως στην πλειονότητα των περιπτώσεων το αίτιο είναι η ανδρογενετικού τύπου αλωπεκία που οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες και που είναι γνωστή ως “αλωπεκία ανδρικού τύπου”.

Σε άνδρες με γενετική προδιάθεση , καθοριστικό ρόλο σε αυτόν τον τύπο αλωπεκίας, παίζει η παρουσία μια ορμόνης, της διϋδροτεστοστερόνης (DHT). Παρομοίως και στις γυναίκες, στις περισσότερες περιπτώσεις τριχόπτωσης, το αίτιο οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες.

Αν και είναι ακόμη υπό έρευνα, είναι πιθανό, η ορμόνη που παίζει καθοριστικό ρόλο στην γυναικεία τριχόπτωση να είναι διαφορετική από αυτήν στους άνδρες.

Μερικές από τις λιγότερο συνήθεις αιτίες τριχόπτωσης, που όμως καθίσταται αναστρέψιμη με την κατάλληλη θεραπεία, αποτελούν οι παθήσεις του θυρεοειδή, η έλλειψη σιδήρου,
ο υψηλός πυρετός, η χειρουργική επέμβαση, η ολική νάρκωση, οι δίαιτες “αστραπή”, ο τοκετός και συγκεκριμένες φαρμακευτικές αγωγές.

Επίσης υπάρχουν δερματολογικές παθήσεις του τριχωτού της κεφαλής που μπορούν να προκαλέσουν παροδική ή μόνιμη αλωπεκία όπως ο λύκος, οι παθήσεις του τριχωτού της κεφαλής (lichen planopilaris) και η γυροειδής αλωπεκία.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με την τριχόπτωση που οφείλεται σε κακή αιμάτωση του κεφαλιού, στο συχνό λούσιμο, στη χρήση καπέλων ή χρήση κράνους ή ακόμη και στην παρουσία ακάρεων.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ένας ενήλικας χάνει καθημερινά περίπου 75-125 τρίχες από το κεφάλι του εξαιτίας του φυσιολογικού κύκλου ζωής των τριχών κατά τον οποίο κάποια τριχοθυλάκια μεταπίπτουν σε φάση ηρεμίας (τελογενές στάδιο) ενώ κάποια άλλα βγαίνουν από τη φάση αυτή και περνούν στη φάση ανάπτυξης νέας τρίχας (αναγενές στάδιο).

Όσο αυτή η διαδικασία βρίσκεται σε ισορροπία, ο αριθμός των τριχών παραμένει σταθερός.

Ένας άλλος παράγοντας που συμβάλει στην τριχόπτωση είναι το στρες, το οποίο πιστεύεται ότι επιταχύνει την κατά τα άλλα γενετικά προκαθορισμένη απώλεια.

Πιθανότατα πάντως χωρίς την παρουσία συγκεκριμένων γονιδίων και ορμονών, το στρες αυτό καθ’ εαυτό να μην μπορεί να προκαλέσει απώλεια μαλλιών.

Η γενετική προδιάθεση στην ανδρογενετικού τύπου αλωπεκία μπορεί να κληρονομηθεί είτε από τον ένα γονέα είτε από τον άλλον και συνήθως εμφανίζεται μετά την εφηβεία.

Στην περιοχή του τριχωτού της κεφαλής που υπάρχει γενετική προδιάθεση για την εμφάνιση ανδρογενετικού τύπου αλωπεκίας (γενικά η μετωπιαία και η βρεγματική χώρα), οι τρίχες αρχίζουν να λεπταίνουν και να μην φτάνουν το δυνητικό τους μήκος - κατά την διάρκεια των 3 έως 5 χρόνων του κύκλου ζωής τους -, ώσπου τελικά χάνονται μόνιμα.

Αντιθέτως οι τρίχες στο ινιακή χώρα και στους κροτάφους, αποτελούν την περιοχή σταθερής τριχοφυΐας και δεν πέφτουν ποτέ.

Τι μπορούμε να κάνουμε για την ανδρογενετικού τύπου αλωπεκία;

Σήμερα όσοι αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα μαλλιά τους έχουν περισσότερες επιλογές
από ότι είχαν στο παρελθόν.

Η χειρουργική μεταμόσχευση μαλλιών προσφέρει μόνιμη λύση στο πρόβλημα της αλωπεκίας.

Αποτελεσματικές φαρμακευτικές αγωγές με χάπια (φιναστερίδη) ή λοσιόν (μινοξιδίλη) είναι πλέον διαθέσιμες

Για την διατήρηση των αποτελεσμάτων απαιτείται η χρήση τους εφ’ όρου ζωής

Καλλυντικά προϊόντα όπως κρέμες, σπρέι και σκόνες, τα οποία όταν εφαρμόζονται στην περιοχή της αραίωσης βελτιώνουν την εικόνα της, εφόσον όμως υπάρχουν ακόμη λίγα μαλλιά.

Χειρουργικές Θεραπείες

Χειρουργικές επιλογές: Μεταμόσχευση Μαλλιών – Μοσχεύματα Θυλακικών Μονάδων και Μοσχεύματα Πολύ-θυλακικών Μονάδων

Με τις σύγχρονες τεχνικές μεταμόσχευσης είναι πλέον δυνατό να αποκατασταθεί η απώλεια των μαλλιών και ακόμη να αντικατασταθεί ή να βελτιωθεί η μετωπιαία γραμμή τριχοφυΐας με φυσικά μαλλιά που μεγαλώνουν και που δεν χρειάζονται καμία επιπλέον φροντίδα
όσο αφορά το λούσιμο, το χτένισμα ή το κούρεμα. Η μεταμόσχευση μαλλιών μπορεί πλέον να γίνει με τέτοια επιτυχία, ώστε ακόμη και επαγγελματίες κομμωτές να μην μπορούν να αντιληφθούν την παρουσία μοσχευμάτων.

Στη μεταμόσχευση μαλλιών αφαιρείται τμήμα του τριχωτού της κεφαλής από την περιοχή σταθερής τριχοφυΐας (δότρια περιοχή) που βρίσκεται στο πίσω μέρος και τα πλαϊνά του κεφαλιού.

Κατόπιν με τη βοήθεια μικροσκοπίων γίνεται ο διαχωρισμός του ιστού σε θυλακικές
μονάδες (που περιέχουν 1-4 τρίχες) και σε πολύ-θυλακικές μονάδες (που περιέχουν 3-6 τρίχες).

Τα μικρά αυτά μοσχεύματα που ετοιμάζονται κατά αυτόν τον τρόπο τοποθετούνται με ιδιαίτερη προσοχή στην περιοχή της αλωπεκίας ή γενικότερα στη περιοχή που εμφανίζει αραίωση (λήπτρια περιοχή), φροντίζοντας να μην τραυματιστούν τριχοθυλάκια που ήδη υπάρχουν στη περιοχή αυτή και προσέχοντας η γωνία έκφυσης των τριχών από το κεφάλι να είναι όμοια με τη γωνία έκφυσης των γειτονικών τριχών.

Η δημιουργία πολύ μικρών μοσχευμάτων επέτρεψε στους χειρουργούς να δημιουργήσουν απόλυτα φυσικές και με ομαλή διαβάθμιση γραμμές μετωπιαίας τριχοφυΐας, σε αντίθεση με παλαιότερες τεχνικές στο παρελθόν, που δημιουργούσαν συχνά αφύσικες γραμμές (μαλλιά κούκλας).

Μερικοί χειρουργοί προτιμούν να χρησιμοποιούν αποκλειστικά θυλακικές μονάδες ενώ κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι η τοποθέτηση πολύ-θυλακικών μονάδων στο κέντρο της λήπτριας περιοχής βοηθάει στη δημιουργία μεγαλύτερης κεντρικής πυκνότητας.

Συχνά πραγματοποιούνται 2-3 επεμβάσεις, ανάλογα με την έκταση της αλωπεκίας. Ο αριθμός των μοσχευμάτων που χρησιμοποιούνται ποικίλει ανάλογα με την εξέλιξη της
αλωπεκίας, το μέγιστο αριθμό μοσχευμάτων που μπορεί να δώσει η δότρια περιοχή του ασθενή, τα χαρακτηριστικά των μαλλιών του, τη χρήση αποκλειστικά θυλακικών μονάδων
ή τον συνδυασμό τους με πολύ-θυλακικές μονάδες και τις προσδοκίες του ασθενή. Στις μέρες μας η μεταμόσχευση μαλλιών δεν έχει επιπλοκές. Μέσα σε 24 ώρες σχηματίζονται
μικρά πήγματα πάνω σε κάθε μόσχευμα τα οποία πέφτουν σε 4-14 ημέρες.

Τα μεταμοσχευμένα μαλλιά αρχίζουν να μεγαλώνουν σε 10-16 εβδομάδες μετά την επέμβαση και συνεχίζουν να μεγαλώνουν για την περισσότερη, αν όχι για όλη, την υπόλοιπη ζωή του ανθρώπου. (Καθώς οι άντρες και οι γυναίκες μεγαλώνουν, στους περισσότερους παρατηρείται μικρή αραίωση σε όλο το τριχωτό της κεφαλής που κατά
συνέπεια θα επηρεάσει και τα μεταμοσχευμένα μαλλιά).

Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης μεταμόσχευσης μαλλιών.

Η μεταμόσχευση μαλλιών θεωρείται μικρή έξω-νοσοκομειακή επέμβαση. Οι επεμβάσεις
μεταμόσχευσης μαλλιών μπορεί να διαρκέσουν από 3-8 ώρες και συνήθως πραγματοποιούνται με τοπική αναισθησία στο ιατρείο, συχνά με τη χρήση συμπληρωματικής - από του στόματος ή ενδοφλέβιας χορήγησης - ηρεμιστικών φαρμάκων.

Οι ασθενείς τις περισσότερες φορές είναι ξύπνοι, αλλά ήρεμοι εξαιτίας της δράσης των ηρεμιστικών.

Τις περισσότερες φορές η χειρουργική διαδικασία ελάχιστα γίνεται αντιληπτή. Η συρραφή της δότριας περιοχής από την οποία και λαμβάνονται τα μοσχεύματα γίνεται είτε με τη χρήση ραμμάτων είτε με τη χρήση ειδικού συρραπτικού με εξαίρεση την τεχνική Follicular Unit Extraction (FUE) κατά την οποία δεν απαιτείται συρραφή.

Τα ράμματα ή τα συρραπτικά αφαιρούνται σε 7-14 ημέρες. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται απορροφήσιμα ράμματα οπότε και δεν απαιτείται η αφαίρεσή τους.
Οι θέσεις υποδοχής των μοσχευμάτων που δημιουργούνται είναι ουσιαστικά μικρές,
επιφανειακές τρύπες ή σχισμές στο δέρμα της κεφαλής.

Ο χειρουργός σας, καλό θα είναι να συζητήσει μαζί σας τα υπέρ και τα κατά των
διαφόρων μεθόδων που χρησιμοποιούνται τόσο στη λήψη των μοσχευμάτων όσο και στη μεταμόσχευσή τους.

Στο τέλος της επέμβασης μπορεί να γίνει μια μικρή επίδεση ή - στις περισσότερες περιπτώσεις - ο γιατρός σας, θα σας ζητήσει να παραμείνετε για
λίγο ώστε να σας παρακολουθήσει και κατόπιν είστε ελεύθεροι να φύγετε χωρίς καμία επίδεση. Στο τέλος της επέμβασης γίνεται προσεκτικά έλεγχος σωστής τοποθέτησης των μοσχευμάτων από το γιατρό και κατόπιν ο γιατρός ή ένας βοηθός του, σας δίνει τις
απαραίτητες μετεγχειρητικές οδηγίες, τις οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις θα πάρετε και γραπτώς.